Γυναικομαστία

γυναικομαστία

Η γυναικομαστία είναι η κατάσταση όπου ο ανδρικός μαστός αποκτά όγκο και προβολή που δεν ταιριάζουν με το αρρενωπό περίγραμμα του θώρακα. Δεν είναι μια «επικίνδυνη» πάθηση με την κλασική έννοια, όμως μπορεί να βαραίνει σημαντικά την ψυχολογία, να επηρεάζει επιλογές ρουχισμού και δραστηριότητες, ακόμη και να ανακόπτει την αυτοπεποίθηση στην παραλία ή στο γυμναστήριο. Το παρήγορο είναι ότι διαγιγνώσκεται σχετικά εύκολα και, όταν δεν υποχωρεί μόνη της ή οφείλεται σε συγκεκριμένα αίτια, διορθώνεται με ασφαλείς, στοχευμένες μεθόδους που δίνουν μόνιμο αποτέλεσμα.

Τι ακριβώς είναι και τι δεν είναι η γυναικομαστία;

Με απλά λόγια, η γυναικομαστία είναι η αύξηση του όγκου στην περιοχή του μαστού. Όταν αυτή η αύξηση οφείλεται στην υπερδιάταση του αδενικού ιστού, μιλάμε για «αληθή γυναικομαστία». Όταν οφείλεται κυρίως σε συσσώρευση λίπους, πρόκειται για «ψευδογυναικομαστία» ή λιπομαστία. Στην πράξη, δεν είναι σπάνιο οι δύο καταστάσεις να συνυπάρχουν. Η διάκριση δεν γίνεται «με το μάτι», αλλά κλινικά και με υπερηχογράφημα, γιατί η θεραπευτική στρατηγική αλλάζει ανάλογα με το τι πραγματικά συμβαίνει μέσα στους ιστούς.

Γιατί προκύπτει

Το ανδρικό σώμα παράγει τόσο ανδρογόνα (τεστοστερόνη) όσο και μικρές ποσότητες οιστρογόνων. Η ισορροπία τους καθορίζει σε μεγάλο βαθμό το αν ο μαζικός αδένας θα παραμείνει «σιωπηλός» ή θα ενεργοποιηθεί. Αλλαγές αυτής της ισορροπίας εμφανίζονται φυσιολογικά σε τρεις περιόδους: αμέσως μετά τη γέννηση (παροδική επίδραση μητρικών οιστρογόνων), κατά την εφηβεία (ορμονικές διακυμάνσεις) και στη μέση/τρίτη ηλικία (σταδιακή πτώση ανδρογόνων). Πέρα από τα φυσιολογικά σκαμπανεβάσματα, υπάρχουν σαφείς εκλυτικοί παράγοντες: ορισμένα φάρμακα, χρήση αναβολικών, υπερκατανάλωση αλκοόλ, παθήσεις ήπατος/νεφρών/θυρεοειδούς, διαταραχές των όρχεων και σπάνια γενετικά σύνδρομα. Στην ψευδογυναικομαστία, ο πρωταγωνιστής είναι το λίπος του θωρακικού τοιχώματος, συχνά στο πλαίσιο συνολικής αύξησης βάρους. Σε ένα ποσοστό περιστατικών δεν ανευρίσκεται σαφές αίτιο και η κατάσταση χαρακτηρίζεται «ιδιοπαθής».

Πόσο συχνή είναι η γυναικομαστία και ποιο είναι το «κόστος» στην καθημερινότητα

Η γυναικομαστία είναι αρκετά συχνή: μεγάλα ποσοστά ανδρών θα βιώσουν κάποιας μορφής διόγκωση κατά τη διάρκεια της ζωής τους. Αν και σπάνια δημιουργεί ιατρικά επείγοντα, έχει εμφανή κοινωνικά και ψυχολογικά απόνερα. Δεν είναι λίγοι εκείνοι που κρύβονται πίσω από φαρδιά μπλουζάκια, αποφεύγουν δραστηριότητες που συνεπάγονται γυμνό θώρακα και αισθάνονται διαρκή αμηχανία. Η αντιμετώπιση, όταν υπάρχει ένδειξη, δεν «βελτιώνει απλώς την εικόνα»· συχνά αλλάζει τον τρόπο που κάποιος στέκεται, κινείται και κοινωνικοποιείται.

Σημάδια που παραπέμπουν στη γυναικομαστία

Η πιο συχνή εικόνα είναι η ορατή προβολή ή η «κομβωτή» θηλή με σφίξιμο κάτω από την άλω. Σε εφήβους μπορεί να υπάρχει ευαισθησία ή ήπιος πόνος, στους ενήλικες συνήθως ένα αίσθημα τάσης ή ευαισθησίας στη θηλή. Η γυναικομαστία δεν ισοδυναμεί με καρκίνο του μαστού (ο οποίος στους άνδρες είναι σπάνιος), όμως σκληρή, ασύμμετρη μάζα με εισολκή θηλής, δερματικές αλλοιώσεις ή εκκρίσεις απαιτεί άμεση εκτίμηση.

Από την υποψία στη διάγνωση

Η διαδρομή είναι απλή αλλά συστηματική: λεπτομερές ιστορικό (έναρξη/πορεία, φάρμακα, συμπληρώματα, αναβολικά, αλκοόλ, συνοδά νοσήματα), κλινική εξέταση θώρακα/κοιλιάς/γεννητικών οργάνων και στη συνέχεια, ανά περίπτωση, εξετάσεις αίματος με ορμονικό προφίλ (τεστοστερόνη, οιστραδιόλη, LH, FSH, προλακτίνη, θυρεοειδικές), υπερηχογράφημα μαστών για να φανεί ο λόγος αδενικού προς λιπώδη ιστό και—μόνο όταν χρειάζεται—μαστογραφία ή άλλες απεικονίσεις. Βιοψία ζητείται σπάνια, όταν κάτι είναι άτυπο. Πριν από οποιαδήποτε επέμβαση γίνεται ο συνήθης προεγχειρητικός έλεγχος.

Εφηβική γυναικομαστία

Στην εφηβεία, η κατάσταση συχνά είναι αυτοϊώμενη: μέσα σε 6–24 μήνες ο ιστός υποστρέφει χωρίς παρέμβαση. Αν πονά έντονα, αν εμμένει πέρα από το αναμενόμενο ή αν δημιουργεί σημαντική ψυχοκοινωνική δυσλειτουργία, ο πλαστικός χειρουργός Δρ. Αριστομένης Γιαννόπουλος μπορεί να σας καθοδηγήσει κατάλληλα. Συνήθως οριστικές χειρουργικές αποφάσεις λαμβάνονται μετά την ολοκλήρωση της ανάπτυξης.

Βαθμοί βαρύτητας της κατάστασης

Από μικρή διόγκωση μόνο κάτω από την άλω έως σαφώς «θηλυκή» μορφολογία με χαλάρωση, η εικόνα της γυναικομαστία ταξινομείται σε τέσσερις βαθμούς. Η ταξινόμηση δεν είναι θεωρία· καθορίζει αν αρκεί μια ελάχιστα επεμβατική λιπογλυπτική, αν χρειάζεται αφαίρεση αδενικού ιστού, ή αν πρέπει να αντιμετωπιστεί και περίσσεια δέρματος για να αποκατασταθεί το επίπεδο, σφιχτό περίγραμμα.

Πότε δεν ενδείκνυται το χειρουργείο για να αντιμετωπιστεί η γυναικομαστία

Όταν πρόκειται για παροδικές ορμονικές φάσεις ή όταν εντοπίζεται και διορθώνεται συγκεκριμένο αίτιο (π.χ. φάρμακο που διακόπτεται, ενδοκρινική διαταραχή που ρυθμίζεται), η παρέμβαση είναι συντηρητική. Η άσκηση και η απώλεια βάρους βελτιώνουν την ψευδογυναικομαστία. Φαρμακευτικές λύσεις που στοχεύουν στο ορμονικό ισοζύγιο συζητούνται μόνο από κοινού με ενδοκρινολόγο, εξατομικευμένα. Αν όμως η διόγκωση επιμένει, είναι προχωρημένη ή ενοχλεί ουσιαστικά, η χειρουργική προσφέρει την πιο αξιόπιστη και διαρκή λύση.

Οι σύγχρονες χειρουργικές τεχνικές

Στόχος δεν είναι «να μικρύνει κάτι», αλλά να ανακτήσετε επίπεδο, καθαρό περίγραμμα που ταιριάζει με το σώμα σας. Άρα, πάμε να δούμε τι μπορεί να γίνει:

  • Όταν κυριαρχεί το λίπος (ψευδογυναικομαστία): Γίνεται στοχευμένη λιποαναρρόφηση υψηλής ευκρίνειας. Τεχνολογίες όπως VASER (υπέρηχοι) ρευστοποιούν ομοιόμορφα το λίπος, επιτρέποντας ακριβή σμίλευση και ενισχύοντας τη σύσφιξη του δέρματος. Οι τομές είναι 3–4 χιλιοστά και κρύβονται στη μασχάλη, στην υπομάστια πτυχή ή στο όριο της άλω.
  • Όταν κυριαρχεί ο αδένας (αληθής γυναικομαστία): Ο υπερτροφικός ιστός αφαιρείται ολικά με υποδόρια μαστεκτομή μέσα από μικρή περιθηλαία τομή («en bloc»), που γίνεται δυσδιάκριτη με τον χρόνο. Συνδυάζεται συχνά με λιπογλυπτική για ομαλή μετάβαση προς το θωρακικό τοίχωμα.
  • Όταν υπάρχει χαλάρωση δέρματος: Σε προχωρημένους βαθμούς αφαιρείται και περίσσεια δέρματος με τεχνικές που συγκεντρώνουν την ουλή στο όριο της άλω, ώστε να χάνεται στο φυσικό χρωματικό όριο.

 

Ως προς την αναισθησία και τη διάρκεια, του χειρουργείου, πολλά περιστατικά αντιμετωπίζονται με τοπική αναισθησία και μέθη, ενώ πιο εκτεταμένα απαιτούν γενική. Ο χειρουργικός χρόνος κυμαίνεται συνήθως στο 1–2 ώρες. Η διανυκτέρευση δεν είναι πάντα απαραίτητη, ενώ αποφασίζεται κατά περίπτωση.

 

Αποθεραπεία μετά την επέμβαση που δίνει τέλος στη γυναικομαστία

Οι πρώτες μέρες θυμίζουν έντονο «πιάσιμο»: αίσθημα σφιξίματος και ήπιος πόνος που υποχωρεί με κοινά αναλγητικά. Φοράτε ειδικό ελαστικό γιλέκο για περίπου τέσσερις εβδομάδες ώστε να μειωθεί το οίδημα και να «κολλήσουν» σωστά οι επιφάνειες. Η επιστροφή σε δουλειά γραφείου γίνεται συνήθως σε 2–5 ημέρες. Το περπάτημα είναι ευπρόσδεκτο από νωρίς· οι έντονες ασκήσεις και τα βάρη επανέρχονται σταδιακά μετά την τρίτη-τέταρτη εβδομάδα, με οδηγίες. Οι μελανιές φεύγουν σε 2–3 εβδομάδες, το υπόλειμμα οιδήματος υποχωρεί σταθερά στους πρώτους μήνες. Οι ουλές ωριμάζουν και «σβήνουν» με τον χρόνο.

Ασφάλεια και πιθανές επιπλοκές

Σε έμπειρα χέρια και κατάλληλο περιβάλλον, οι δυσάρεστες εκπλήξεις είναι σπάνιες. Μπορεί να συμβεί αιμάτωμα στο πρώτο 24ωρο, ορορροή, λοίμωξη χαμηλής συχνότητας, παροδική μεταβολή αισθητικότητας θηλής, μικρές ανωμαλίες περιγράμματος ή ασυμμετρία που, αν επιμένουν, διορθώνονται με μικρές παρεμβάσεις. Η σχολαστική τεχνική, η σωστή ένδειξη και η καλή συμμόρφωση στις οδηγίες διατηρούν τον κίνδυνο χαμηλά.

Διάρκεια αποτελέσματος

Αρχικά, ο αδενικός ιστός που αφαιρείται δεν επανέρχεται. Η λιποαναρρόφηση μειώνει μόνιμα τον αριθμό των λιποκυττάρων της περιοχής. Αν αυξηθεί πολύ το βάρος του ασθενούς, το υπόλοιπο λίπος θα μεγαλώσει αναλογικά σε όλο το σώμα (και στο στήθος). Αν πραγματοποιηθεί απώλεια κιλών, το αποτέλεσμα φαίνεται ακόμη καθαρότερο. Με σταθερό βάρος και ελεγμένους ορμονικούς παράγοντες, η νέα γραμμή του θώρακα παραμένει.

Προετοιμασία πριν την επέμβαση

Οι ασθενείς καλούνται να ενημερώσουν τον γιατρό για όλα τα φάρμακα/συμπληρώματα (ιδίως ασπιρίνη, αντιπηκτικά, ΜΣΑΦ ή «φυτικά» που αραιώνουν το αίμα)· συνήθως τροποποιούνται ή διακόπτονται προσωρινά. Η διακοπή καπνίσματος προ και μετά το χειρουργείο βελτιώνει την επούλωση. Συνιστάται επίσης η επιλογή ρούχων που ανοίγουν μπροστά την ημέρα της επέμβασης και η οργάνωση της επιστροφής στο σπίτι με συνοδό.

Κόστος επέμβασης

Το ύψος της δαπάνης διαμορφώνεται από τον βαθμό και τον τύπο της γυναικομαστίας, την τεχνική (λιποαναρρόφηση μόνο ή και εκτομή αδένα/δέρματος), τον χρόνο χειρουργείου, το είδος αναισθησίας, τα αναλώσιμα, την ομάδα και την κλινική. Συνήθως η απομονωμένη λιποαναρρόφηση είναι οικονομικότερη από εκτεταμένες εκτομές. Η σωστή ερώτηση όμως δεν είναι «πόσο φθηνά;» αλλά «ποιος είναι ο ορθός, εξατομικευμένος σχεδιασμός που θα μου δώσει ασφαλές, φυσικό αποτέλεσμα;».

Συχνές ερωτήσεις σχετικά με τη γυναικομαστία

1. Πώς καταλαβαίνω αν έχω «αληθή» γυναικομαστία ή ψευδογυναικομαστία;

Με την ψηλάφηση μπορείτε να πάρετε μια πρώτη ιδέα: μια σφιχτή, δισκοειδής μάζα ακριβώς κάτω από τη θηλαία άλω παραπέμπει σε αδενικό ιστό (αληθής γυναικομαστία), ενώ η ομοιόμορφη, μαλακή αύξηση όγκου ταιριάζει περισσότερο με λίπος (ψευδογυναικομαστία). Η οριστική διάκριση όμως γίνεται από τον ειδικό με κλινική εξέταση και υπερηχογράφημα, γιατί συχνά συνυπάρχουν και τα δύο.

Στους εφήβους συνήθως υποστρέφει μέσα σε 6–24 μήνες. Στους ενήλικες, αν οφείλεται σε φάρμακο ή αναβολικά, η διακοπή τους μπορεί να βοηθήσει. Όταν όμως ο ιστός έχει σταθεροποιηθεί, η χειρουργική διόρθωση είναι η πιο αξιόπιστη λύση. Η απώλεια βάρους βελτιώνει την ψευδογυναικομαστία, όχι όμως τον αδενικό πυρήνα.

Κατά την πράξη δεν αισθάνεστε πόνο λόγω αναισθησίας (τοπική με μέθη ή γενική, ανάλογα με το πλάνο). Μετά μοιάζει με έντονο «πιάσιμο» γυμναστηρίου για λίγες ημέρες και ελέγχεται με ήπια παυσίπονα.

Ναι, αλλά είναι μικρές και στρατηγικά κρυμμένες. Στη λιποαναρρόφηση πρόκειται για τομές 3–4 χιλ. που «χάνονται» με τον χρόνο. Όταν αφαιρείται αδένας, η τομή γίνεται μισοφέγγαρο στο όριο της θηλαίας άλω ώστε να συγχωνεύεται με τη φυσική χρωματική μετάβαση. Η σωστή φροντίδα ουλών και η αποφυγή ήλιου τους πρώτους μήνες βοηθούν να γίνουν δυσδιάκριτες.

Εργασία γραφείου συνήθως σε 2–5 ημέρες. Περπάτημα από την επόμενη κιόλας μέρα. Γυμναστική χαμηλής έντασης μετά την 2η–3η εβδομάδα, προοδευτικά βάρη και θωρακικές ασκήσεις μετά την 4η εβδομάδα, πάντα με καθοδήγηση.

Ναι. Ο ελαστικός κορσές/γιλέκο μειώνει το οίδημα, βοηθά τη συγκόλληση των ιστών και βελτιστοποιεί το περίγραμμα. Συνήθως φοριέται συνεχώς για 3–4 εβδομάδες και κατόπιν άλλες 2–4 εβδομάδες για ώρες της ημέρας, ανά περίπτωση.

Ο αδενικός ιστός που αφαιρείται δεν επανέρχεται. Η λιποαναρρόφηση μειώνει μόνιμα τα λιποκύτταρα της περιοχής. Αν αυξηθεί πολύ το βάρος, ο εναπομείνας λιπώδης ιστός μπορεί να μεγαλώσει αναλογικά. Με σταθερό βάρος και έλεγχο των ορμονικών παραγόντων, το αποτέλεσμα είναι διαρκές.

Η άσκηση βελτιώνει τη σύσταση σώματος και «σφίγγει» το θωρακικό μυ, αλλά δεν εξαφανίζει αδενικό ιστό. Αν το πρόβλημα είναι κυρίως λίπος, η απώλεια βάρους βοηθά αισθητά. Αν όμως η περίσσεια αδένα παραμένει, θα διαγράφεται κάτω από τη θηλή ακόμη και σε πολύ χαμηλό λίπος.

Όχι, την κάνετε όποτε σας εξυπηρετεί. Πολλοί επιλέγουν φθινόπωρο/χειμώνα για να φορούν ευκολότερα το γιλέκο και να αποφύγουν ήλιο και ζέστη. Το σημαντικό είναι να έχετε 2–3 «ήρεμες» εβδομάδες για ομαλή επάνοδο.

Συνοψίζοντας, η γυναικομαστία είναι συχνή, ακίνδυνη και σχεδόν πάντα διαχειρίσιμη. Η σωστή διάγνωση ξεχωρίζει λίπος από αδένα και ανιχνεύει πιθανά αίτια. Όταν η κατάσταση επιμένει ή ενοχλεί, οι σύγχρονες τεχνικές  από τη στοχευμένη λιπογλυπτική μέχρι την προσεκτική υποδόρια μαστεκτομή και την καλαίσθητη διαχείριση του δέρματος προσφέρουν μόνιμο, φυσικό περίγραμμα με μικρές ουλές και γρήγορη επάνοδο. Δεν είναι μόνο θέμα αισθητικής, αντιθέτως είναι θέμα άνεσης και αυτοπεποίθησης.